Ούτε μία μέρα κλεμμένη, ούτε μία αργία χαμένη! [2η ανακοίνωση του Συλλόγου μας για την αργία του Αγίου Πνεύματος]

Ούτε μία μέρα κλεμμένη, ούτε μία αργία χαμένη!

Οι ραγδαίες εξελίξεις γύρω από το ζήτημα της αργίας του Αγίου Πνεύματος  αποτελούν τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της εργοδοτικής κοροϊδίας.

Η αργία του Αγίου Πνεύματος αποτελεί, όπως και άλλα παρόμοια θεσμικά ζητήματα, κατάκτηση στον κλάδο του βιβλίου, κεκτημένο όλων μας έπειτα από συλλογικούς αγώνες. Οι φήμες που διακινήθηκαν τον τελευταίο καιρό από μια ομάδα εργοδοτών ότι η συγκεκριμένη ημέρα δεν είναι πια αργία μετατράπηκαν σε ανοιχτές προειδοποιήσεις για άνοιγμα των μαγαζιών τους και «εκβιαστικές παραινέσεις» προς τους υπαλλήλους τους να προσέλθουν για δουλειά την προσεχή Δευτέρα.

Η προκλητική αυτή συμπεριφορά αποτελεί κομμάτι της γενικότερης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει οι εργοδότες, επιδιώκοντας να διαλύσουν κάθε έννοια εργατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Ως σωματείο, εκφράζοντας το σύνολο των εργαζομένων του κλάδου, προσφύγαμε και στο Υπουργείο Εργασίας, η γνωμοδότηση του οποίου είναι σαφής ως προς το γεγονός ότι η συγκεκριμένη αργία συνεχίζει να είναι αργία. Επιπλέον ο ίδιος ο Σ.ΕΚ.Β (Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου) υποστηρίζει με έγγραφό του τη διατήρηση της αργίας. Από την άλλη, η εν λόγω ομάδα των εργοδοτών, η ΕΝΕΛΒΙ, υποτιμώντας το εργατικό δίκαιο αλλά και την νοημοσύνη μας έφτασε να ισχυρισθεί με πρωτοφανή τρόπο ότι το επίσημο έγγραφο του Υπουργείου είναι απλά η γνώμη ενός υπαλλήλου ενώ αντίθετα αυτό που θα έπρεπε να μετράει είναι η άποψη των νομικών τους συμβούλων(!). Οι εν λόγω κύριοι και κυρίες δεν αρκούνται στις απολύσεις των συναδέλφων μας, στις μειώσεις των μισθών μας, στην εφαρμογή κάθε τύπου ελαστικής εργασίας, στην κατάργηση κάθε έννοιας συλλογικής διαπραγμάτευσης, ούτε καν στην ατιμώρητη μη καταβολή των μισθών που επιβάλλουν αρκετοί από αυτούς στους εργαζομένους τους. Δεν τους φτάνει να εκμεταλλεύονται το νομικό οπλοστάσιο που τους προσφέρουν οι μνημονιακές κυβερνήσεις. Αλλά επιδιώκουν με προκλητικό τρόπο (στα όρια του αστείου) να καταργήσουν το οποιοδήποτε θεσμικό κεκτημένο βρεθεί στις ορέξεις τους. Στο πλαίσιο του πολέμου λάσπης στο οποίο δείχνουν να περνούν, δε δίστασαν να επιτεθούν στον σύλλογό μας και τη δράση του, δε δίστασαν να απαξιώσουν τα εργατικά δικαιώματά μας, δε δίστασαν να επιτεθούν στην ίδια μας την αξιοπρέπεια.

Αλήθεια, τι έχουν να πουν οι συγκεκριμένοι κύριοι και κυρίες για το γεγονός ότι έφυγαν μέσα σε μια νύχτα από το συνδικαλιστικό τους όργανο για να φτιάξουν την ομάδα τους στο πλαίσιο των μεταξύ τους ανταγωνισμών και των συγκρουόμενων συμφερόντων; Πώς τολμούν να επικαλούνται τη νομιμότητα και το ευνομούμενο κράτος, όταν οι ίδιοι παραβιάζουν κατά καιρούς και κατά περίπτωση το σύνολο σχεδόν του εργατικού δικαίου; Πώς τολμούν να επιδιώκουν να ανοίξουν τα μαγαζιά τους επιχειρήσεις που έχουν τους εργαζομένους τους απλήρωτους; Πώς τολμούν να κλαίγονται για τον δήθεν αθέμιτο ανταγωνισμό, όταν συνασπίζονται με ξεχωριστή αρμονία για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους ως αφεντικά; Πώς τολμούν να αμφισβητούν το δικαίωμα παρέμβασης του συλλόγου μας ως εκφραστή των συλλογικών συμφερόντων μας  την ίδια στιγμή που λειτουργούν διασπαστικά και συμφεροντολογικά στις ίδιες τους τις εργοδοτικές οργανώσεις, την ίδια ώρα που αρνούνται ακόμα και να σηκώσουν το τηλέφωνο στην κλήση μας για συλλογικές διαπραγματεύσεις; Αλήθεια, η σύνεση και η συνεργατικότητα(!) τις οποίες μας προτρέπουν να ακολουθήσουμε πώς συνάδει με τις απολύσεις και την εκ περιτροπής εργασίας που τόσο απλόχερα προσφέρουν;

Ας μας εξηγήσουν γιατί κόπτονται τόσο πολύ -και με τέτοιο τσαμπουκά- να εκδικηθούν όσους αγωνίζονται και να επιβάλλουν το γκρίζο τοπίο στις εργασιακές συνθήκες. Ας μας περιγράψουν λίγο το ρόλο της ΕΝΕΛΒΙ. Μήπως αποσκοπεί σε έναν «απεγκλωβισμό» από το θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων, σε μια απεξάρτηση από το βαρίδι των συνδικαλιστικών παρεμβάσεων και αγώνων; Ας μας πουν τελικά, πού θα ήταν όλοι αυτοί, τί θα είχαν πετύχει στον κλάδο του βιβλίου χωρίς τα υποτιμημένα μεροκάματά μας και δίχως την απλήρωτη εργασία μας;

Είναι ξεκάθαρο ότι η συγκεκριμένη ομάδα εργοδοτών θέλει να χρησιμοποιήσει το οποιοδήποτε μέσο για να κάμψει την αντίστασή μας και να κερδίσει αυτά που επιθυμεί. Πρόκειται περί καθαρής γελοιότητας να καλούμαστε να βάλουμε πλάτη και να συμπεριφερθούμε με σύνεση στους χαλεπούς αυτούς καιρούς, όταν με τους μισθούς πείνας δεν μας αφήνουν καν περιθώριο να ζήσουμε με μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια. Πρόκειται περί φαιδρότητας να επιτίθενται φραστικά και νομικά στο σωματείο μας που αποτελεί τη συλλογική μας έκφραση και το όπλο μας απέναντι σε κάθε αυθαιρεσία τους.

Εμείς τους διαμηνύουμε ότι, όσο κι αν τους ενόχλησε η συνδικαλιστική δράση μας, η δυναμική παρουσία μας στους εργασιακούς χώρους, ο ξεκάθαρος λόγος μας και η πρόσφατη απεργία στις 23 Μάη, δεν πρόκειται να υποχωρήσουμε, ούτε να «μαζευτούμε». Ας τους το πούμε καθαρά: τα δικαιώματα μας τα θεωρούμε κεκτημένα μας και δεν θα τα χαρίσουμε σε κανέναν. Η συνδικαλιστική μας δράση δε θα φιμωθεί από εμπρηστικές ανακοινώσεις ή απαξιωτικά λόγια. Ξέρουμε πώς να δίνουμε τις μάχες μας, ξέρουμε πώς να απαιτούμε αυτά που θεωρούμε απαραίτητα για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας.

Οι εκβιασμοί περί «αδικαιολόγητης απουσίας» ανατρέπονται από την ίδια τη γνωμοδότηση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου. Ως σωματείο θα υπερασπιστούμε -όπως πάντα το κάναμε- τα συμφέροντα των εργαζομένων και μόνο αυτά. Θα αναδείξουμε στο άμεσο μέλλον το ρόλο και τις πρακτικές της ΕΝΕΛΒΙ και αυτών που πρωτοστατούν σε αυτήν την επίθεση. Καλούμε κάθε συνάδελφο να μην εργαστεί την ημέρα του Αγίου Πνεύματος. Καλούμε κάθε συνάδελφο να απολαύσει την αργία, να ξεκουραστεί, να περάσει μια μέρα με τους δικούς του ανθρώπους, να παίξει, να χαρεί, να ξεγνοιάσει.

Να υπερασπιστούμε όλοι και όλες την αργία.

Να συμμετέχουμε ενεργά στο σύλλογο δίνοντας αγώνες για τα συμφέροντά μας.

Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου, Αττικής Λόντου 6 (2ος όροφ.), 10681 Αθήνα, τηλ: 210 3820537, e-mail: sylyp_vivliou@yahoo.gr, website: bookworker.wordpress.com

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.