Monthly Archives: Μαρτίου 2014

ανταπόκριση από τη διαδήλωση έξω από τη Eurovision

ανταπόκριση από το blog: http://ergazomenoimetropolis.blogspot.gr

Όμιλος MAD, υπεράριθμα ΜΑΤ, έντονος παλμός και αλληλεγγύη στη διαδήλωση έξω από τη Eurovision

 
Τον Δεκέμβριο του 2011 δηλώσαμε στον ιδιοκτήτη των Metropolis Ανδρέα Κουρή ότι στο δρόμο και στα δικαστήρια θα μας βρίσκει συνέχεια μπροστά του. Ανυποχώρητοι και αποφασισμένοι εξακολουθούμε να τηρούμε αυτήν την υπόσχεση διεκδικώντας τους μισθούς και τις αποζημιώσεις μας μέχρι και σήμερα. Έτσι, δυο χρόνια και πλέον μετά, την Τρίτη 11 Μαρτίου 2014, πιστοί στο ραντεβού μας πραγματοποιήσαμε μια ακόμη συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το σκυλομάγαζο που ο Ανδρέας Κουρής, ιδιοκτήτης του MAD TV διοργάνωσε για δεύτερη χρονιά τον ελληνικό τελικό της Eurovision. Μια διοργάνωση που παραχωρήθηκε και φέτος απευθείας και με αδιαφανείς διαδικασίες από την Δημόσιας Τηλεόρασης στον Ανδρέα Κουρή.
 
Οι συγκεντρωμένοι απολυμένοι των Metropolis με την στήριξη πρωτοβάθμιων σωματείων, συνελεύσεων γειτονιάς και συλλογικοτήτων παραμείναμε στο χώρο της φιέστας για περίπου δύο ώρες και παρά το τσουχτερό κρύο. Για ακόμα μια φορά, δυσανάλογα και υπερβολικά μεγάλος αριθμός αστυνομικών δυνάμεων των ΜΑΤ, ως προς τον χαρακτήρα της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας, κλήθηκε να «προστατεύσει» τον Ανδρέα Κουρή, γεννώντας και πάλι την απορία ποιοι φυλάνε ποιόν και από ποιους. Διότι, καταντάει γελοίο, αντιφατικό και συνάμα εξοργιστικό να προστατεύεται ένας επώνυμος μεγαλοεπιχειρηματίας που παραβιάζει τον ακρογωνιαίο λίθο της μισθωτής εργασίας στον οποίο προβλέπεται ακόμη η… καταβολή δεδουλευμένων.
 
Το βράδυ της Τρίτης βιώσαμε και πάλι την βαθιά ταξική διαφορά που υπάρχει μεταξύ δύο παράλληλων κόσμων. Μια διαφορά που είναι ξεκάθαρη κάθε φορά  που συναντιούνται.  Από τη μια ο γυαλιστερός κόσμος της show “MAD” biz με tους trendy καταναλωτές της προκάτ διασκέδασης, που αποφεύγουν να κοιτάξουν στα μάτια, τους απολυμένους διαδηλωτές και από την άλλη ο κόσμος των εργαζόμενων, των απλήρωτων, των ανέργων που διαδηλώνουν για τα δεδουλευμένα που τους οφείλονται. Ένας κόσμος αποκλεισμένος από τη δημοσιότητα και τα κυρίαρχα media, περικυκλωμένος από αστυνομικές δυνάμεις και επιτηρούμενος από άνδρες εταιρείας security, πίσω από κάγκελα που προστάτευαν την είσοδο θυμίζοντας οχυρωματικά έργα.
Κι όμως, ο κοινός παρανομαστής αυτών των δυο κόσμων ήταν ο Ανδρέας Κουρής. Από τη μια ως πετυχημένος ιδιοκτήτης του ομίλου MAD, ως αξιόπιστος επιχειρηματίας που «τσιμπάει» διαφημίσεις και χορηγίες και ως δημιουργός και προαγωγός της ιλουστρασιόν διασκέδασης στα χρόνια της κρίσης, άξιος να του παραχωρηθεί η διοργάνωση του πανηγυριού της Eurovision. Και από την άλλη ως αποτυχημένος επιχειρηματίας που βούλιαξε την αλυσίδα καταστημάτων Metropolis βάζοντας φέσια σε τράπεζες και εταιρείες, ως μεγαλοοφειλέτης του Δημοσίου και ως εργοδότης που θεωρεί ότι μπορεί να απολύει δίχως να πληρώνει κρυμμένος πίσω από μια Ανώνυμη Εταιρεία και προστατευόμενος από ισχυρές «πλάτες».

Καθ’ όλη της διάρκεια της διαδήλωσης έξω από τη φετινή Eurovision επικράτησε έντονος παλμός, παρά το γεγονός ότι οι αστυνομικές δυνάμεις ενισχύθηκαν περαιτέρω με νέες πάνοπλες διμοιρίες. «Πίσω απ’ τα φώτα και τα βραβεία, απλήρωτοι εργαζόμενοι φτώχεια κι ανεργία», «Να κάνεις φιέστες ξέρεις και Eurovision πας, Κουρή δώσε μας τώρα αυτά που μας χρωστάς», «Της Eurovision είμαστε εμείς οι χορηγοί, άνεργοι απλήρωτοι όλοι απ’ τον Κουρή», «Κρατάμε γερά, ούτε βήμα πίσω, όσα μας χρωστάς δεν θα στα χαρίσω», «Ούτε στα Metropolis, ούτε και πουθενά, καμιά ειρήνη με τα’ αφεντικά». «Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών, πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών», «Εσείς που τώρα κοιτάτε τη δουλειά σας, Δημόσιας Τηλεόρασηςαύριο απολυμένα θα είναι τα παιδιά σας», «Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές», «Να χέσω τα σελέμπριτις να χέσω τα βραβεία, καμιά ειρήνη με την εργοδοσία», «Εσείς που χθες τον είχατε συλλάβει, τώρα την προστασία του έχετε αναλάβει», «Βιτρίνες λουσάτες, απλήρωτοι εργάτες»,  «Σε αυτό τον κόσμο, σε αυτή την κοινωνία, οι εργατικοί αγώνες δεν είναι ουτοπία», «Το success story το ξέρουμε καλά, απλήρωτοι εργάτες και πλούσια αφεντικά», «Για τα αφεντικά είναι νόμος της φύσης, πρώτα το ξεζούμισμα μετά οι απολύσεις,  ήταν μόνο μερικά από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν.

 
Και επειδή θεωρούμε ότι απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος του και ότι η διασύνδεση των εργατικών αγώνων είναι επιβεβλημένη, ολοκληρώσαμε τη διαδήλωση αποχωρώντας συντεταγμένα με πορεία που διέσχισε τον  Κεραμεικό και κατέληξε στο μεζεδοπωλείο «Σαλαντίν», όπου εδώ και λίγους μήνες το Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και αλληλέγγυοι/ες δίνουν επίσης ένα δυναμικό αγώνα, ζητώντας την ανάκληση των απολύσεων τριών εργαζομένων. Με αυτή μας την κίνηση συμπαρασταθήκαμε με τη σειρά μας σε έναν ακόμη εργατικό αγώνα που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Καταλήγοντας, δεν έχουμε παρά να υπενθυμίσουμε στον Ανδρέα Κουρή ότι τα σόου που διοργανώνει τα κάνει με τα δικά μας λεφτά, με το δικό μας ιδρώτα. Η απλήρωτη εργασία μας και οι αποζημιώσει ς που μας οφείλει εξακολουθούν να παραμένουν οι βασικοί χρηματοδότες της Eurovision, των Madwalk και των Mad Music Awards. Ανδρέα Κουρή μην ξεχνάς μας χρωστάς Με όπλα μας την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια συνεχίζουμε ανυποχώρητοι/ες  τον αγώνα μας, μέχρι την ολοκληρωτική του δικαίωση Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis.
 Ανδρέα Κουρή μην ξεχνάς μας χρωστάς
Με όπλα μας την αλληλεγγύη και την αξιοπρέπεια 
συνεχίζουμε ανυποχώρητοι/ες  τον αγώνα μας
μέχρι την ολοκληρωτική του δικαίωση
Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis

* Δείτε εδώ  βίντεο από τη διαδήλωση έξω από τη Eurovision.

** Ακολουθούν περισσότερες φωτογραφίες:

Advertisements

Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis :: [Τρ.11/3, 7.30μμ] Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τον ελληνικό τελικό της Eurovision στο Acro Music Hall [+ σχετικό κείμενο-κάλεσμα ΣΥΒΧΑ]

Ωμή λογοκρισία του Ανδρέα Κουρή στο Διαδίκτυο. Κατέβασε το βίντεο – κάλεσμα για τη σημερινή διαδήλωση έξω από τη Eurovision

δείτε το video – ξαναπάμε Eurovision (Τρίτη 11.3.2014) από dm_51da61c17c5fa

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τον
ελληνικό τελικό της Eurovision
 
στο Acro Music Hall (ΙεράΟδός 11-13)
ΤΡΙΤΗ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ, 7:30 μ.μ.
 
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΩΝΑ 
ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΣΗ
 
Απολυμένοι/ες καταστημάτων Metropolis

Eurovision 2014_Afisa_highres

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΕΛΙΚΟ ΤΗΣ EUROVISION (Τρiτη 11/3)

> Το σχετικό κείμενο-κάλεσμα του Συλλόγου μας:

ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΡΑΓΜΟ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

Εδώ και δύο χρόνια οι απολυμένοι/ες από τα καταστήματα Metropolis δίνουν ένα σκληρό, κοπιαστικό και επίμονο αγώνα προκειμένου να λάβουν τους μισθούς και τις αποζημιώσεις που τους οφείλει ο μεγαλοεπιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, που κατέχει τον όμιλο MAD, αφότου εξαγόρασε και διέλυσε μέσα σε τρία χρόνια την άλλοτε κραταιά αλυσίδα καταστημάτων Metropolis απολύοντας 180 εργαζόμενους και βάζοντας λουκέτο σε 13 καταστήματα.

Σε όλο αυτό το διάστημα οι συνάδελφοι αντιμετωπίζουν μια απάνθρωπη, αλαζονική, και, κυρίως, προκλητική συμπεριφορά από την πλευρά του εφήμερου πρώην εργοδότη τους ο οποίος θεωρεί ως αυτονόητο δεδομένο ότι μπορεί να κάνει μπίζνες και να πλουτίζει πάνω στις πλάτες των εργαζομένων. Και μάλιστα, με τον πιο χυδαίο τρόπο που υπάρχει, αφήνοντας απλήρωτους τους απολυμένους που έστειλε στην ανεργία και αξιοποιώντας αυτές τις οφειλές για την επέκταση των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων.

Σε αυτά τα δύο χρόνια, έχουμε αντιληφθεί ότι ο Ανδρέας Κουρής μπορεί να τα κάνει αυτά έχοντας μια βαθιά αυτοπεποίθηση και σιγουριά ότι τον παίρνει να τα κάνει. Λόγος για τον οποίο, άλλωστε, δεν θέλησε ποτέ να συναντήσει τους εργαζόμενους, δεν πτοήθηκε από τα πρόστιμα που του επιβλήθηκαν από τις Επιθεωρήσεις Εργασίας, αγνόησε προκλητικά την τριμερή συνάντηση στην οποία είχε κληθεί στο υπουργείο Εργασίας υπό την παρουσία του τότε αρμόδιου υφυπουργού και δεν πάτησε το πόδι του σε κανένα από τα δικαστήρια στα οποία οι συνάδελφοι στράφηκαν εναντίον του, αρκετές φορές ούτε καν δια του συνηγόρου του, εισπράττοντας μέχρι σήμερα την μια καταδικαστική απόφαση μετά την άλλη.

Εντούτοις, ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής, δεν ποντάρει μόνο πάνω στην ευνοϊκή για τους εργοδότες χρονοβόρα νομική διαδικασία για την επίλυση των εργατικών διαφορών, προκειμένου να τη σκαπουλάρει. Το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα ανοίγει μπίζνες με το ίδιο το Δημόσιο, το ότι η κρατική διαφήμιση ρέει απλόχερα προς το MAD, αλλά και τα γενναία «δώρα» που αποκαλύπτεται ότι του έχουν δοθεί από τις βρόμικες χορηγίες του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου και του ΟΠΑΠ φανερώνουν ότι ο Ανδρέας Κουρής έχει γερές «άκρες». Που ξεκινούν από την ίδια τη στήριξη που του έχουν δώσει πολιτικά πρόσωπα που διατέλεσαν και διατελούν επιτελικούς και καταστρεπτικούς για τη χώρα ρόλους, μεταξύ των οποίων ο σημερινός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ο ανεκδιήγητος τέως υπουργός Μιχάλης Λιάπης και ο τέως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Aλογοσκούφης.

Το δε εξωφρενικό -και διπλά προκλητικό- είναι ότι, στην προκειμένη περίπτωση, το Δημόσιο ανοίγει μπίζνες με ένα επιχειρηματία οφειλέτη προς αυτό, που έχει φυλακιστεί προσωρινά και είναι υπόδικος γι’ αυτό. Κι όμως, ο επιχειρηματίας Ανδρέας Κουρής αναλαμβάνει για δεύτερη συνεχόμενη φορά τη διοργάνωση του ελληνικού τελικού της Eurovision, μέσω του τηλεοπτικού καναλιού MAD, με απευθείας ανάθεση (χωρίς διαγωνισμό) από τη Δημόσια Τηλεόραση και υπό εντελώς αδιαφανείς διαδικασίες, ακόμη πιο σκανδαλώδεις από αυτές με τις οποίες του δόθηκε η περσινή διοργάνωση από το ΔΣ της ΕΡΤ, λίγο πριν η κυβέρνηση βάλει το λουκέτο που πέταξε στο δρόμο 2.500 εργαζόμενους.

Και όλα αυτά συνέβησαν και συμβαίνουν ενώ ο Ανδρέας Κουρής ισχυρίζεται ότι «δεν έχει» να πληρώσει τους απολυμένους συναδέλφους και ενώ ξεφορτώνεται το ένα μετά το άλλο τα περιουσιακά του στοιχεία αντιλαμβανόμενος ότι ο χρόνος κυλάει, πλέον.

Ως Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας καθώς και ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστεμε όσες δυνάμεις διαθέτουμε για τα δίκαια αιτήματα των συναδέλφων μας.

Διεκδικούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων αλλά και των αποζημιώσεων απόλυσης για όλους τους συναδέλφους.

Έτσι, καλούμε και πάλι σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας
έξω από τον ελληνικό τελικό της Eurovision
στο Acro Music Hall (Ιερά Οδός 11-13)
την Τρίτη 11 Μαρτίου στις 7:30 μ.μ.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Σύλλογος υπαλλήλων βιβλίου – χάρτου Αττικής
https://bookworker.wordpress.com/

Ξαναπάμε Eurovision (video καλεσμα)

«Ποτέ δουλειά την Κυριακή» – παρέμβαση στο AthensMetroMall στον Αγιο Δημήτριο από το «Συντονιστικό Δράσης» [Παρ.7/3]

syntonistiko_drasis_7_3_14_a

Το απόγευμα της Παρασκευής 7/3 πραγματοποιήθηκε στο AthensMetroMall στον Αγιο Δημήτριο μια  από τις προγραμματισμένες κεντρικές παρεμβάσεις του Συντονιστικού Δράσης  ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας  και στα «απελευθερωμένα» ωράρια. Η παρέμβαση ξεκίνησε λίγο μετά τις 6μμ και διήρκησε για πάνω από μια ώρα με μαζικό μοίρασμα κειμένων στους εργαζόμενους και στο καταναλωτικό κοινό εντός του εμπορικού κέντρου (από τα μαγαζιά του 4ου ορόφου μέχρι αυτά του υπογείου). Ταυτόχρονα γινόταν παρέμβαση και στην κεντρική είσοδο (επί της Βουλιαγμένης) με πανό, μοίρασμα κειμένων  και ενημέρωση μέσω ντουντούκας. Στο τέλος της παρέμβασης οι συμμετέχοντες στο Συντονιστικό Δράσης ανανέωσαν το ραντεβού για τις επόμενες προγραμματισμένες δράσεις και συντονιστικές συνελεύσεις.

Το κείμενο του Συντονιστικού Δράσης  ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας  και στα «απελευθερωμένα» ωράρια βρίσκεται εδώ

[γενική ενημέρωση για το Συντονιστικό Δράσης > εδώ κι εδώ: http://wp.me/p13rkY-11s ]

syntonistiko_drasis_7_3_14_b

syntonistiko_drasis_7_3_14_c

Μια μέρα πριν το Συντονιστικό Δράσης προχώρησε σε μαζικό μοίρασμα και αφισοκόλληση στο Praktiker, στο JUMBO, στον Κωτσόβολο και στο Leroy Merlin που βρίσκονται επί της Πειραιώς.

syntonistiko_drasis_6_3_14

Τέλος, η αφίσα του Συντονιστικού Δράσης κολλιέται ήδη σε αρκετές γειτονιές και σε εμπορικά καταστήματα του κέντρου και της περιφέρειας της Αθήνας.

* επόμενη συντονιστική συνέλευση του Συντονιστικού Δράσης: Τρίτη 18/3 στις 6.30μμ στα γραφεία του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου Αττικής (Λόντου 6, Εξάρχεια) / για επικοινωνία: syntonistiko_drasis@espiv.net

Συντονιστικό Δράσης ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας και στα «απελευθερωμένα» ωράρια [αφίσα & κείμενο]

[η αφίσα και το κείμενο του Συντονιστικού Δράσης  ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας  και στα «απελευθερωμένα» ωράρια που κολλιέται και μοιράζεται αντίστοιχα σε εργασιακούς χώρους και γειτονιές]

*Το εν λόγω Συντονιστικό Δράσης συγκροτήθηκε ύστερα από σχετικό κάλεσμα του ΣΥΒΧΑ, ενώ έως τώρα έχουν πραγματοποιηθεί 4 σχετικές συναντήσεις (ενημέρωση από την 1η, τη 2η και την 3η), οι οποίες θα συνεχιστούν και (όπως και οι σχεδιαζόμενες παρεμβάσεις) είναι ανοιχτές σε όσες άλλες συλλογικότητες, συναδέλφους και αγωνιστές που επιθυμούν να αναπτύξουν / συντονίσουν δράση πάνω στο ζήτημα της κατάργησης της κυριακάτικης αργίας και για τα «απελευθερωμένα» ωράρια

syntonistiko_drasis_afisa

syntonistiko_drasis_keimeno_p1

syntonistiko_drasis_keimeno_p2

> η παραπάνω προκήρυξη ως pdf

> η παραπάνω προκήρυξη ως απλό κείμενο:

ΠΟΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΨΩΝΙΖΟΥΜΕ

* Συνάδελφοι και συναδέλφισσες από τον κλάδο του εμπορίου

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ!

ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΑΠΡΙΛΗ

Εργοδότες, κυβερνώντες, τρόικα και οι μηχανισμοί τους μάς γυρνάνε έναν αιώνα πίσω. Το 1909 ήταν η τελευταία φορά που δούλευαν οι εμποροϋπάλληλοι Κυριακή.

Εδώ και 4 χρόνια τα αφεντικά προσπαθούν να ξεπεράσουν την κρίση τους, κάνοντας πειράματα πάνω στις πλάτες μας, με άμεση συνέπεια τη συνεχή υποτίμηση της εργασίας μας και την ολοένα αυξανόμενη όξυνση της εκμετάλλευσης του κόσμου της εργασίας. Ο στόχος τους είναι διπλός. Από τη μια, προς όφελος τόσο των μεγάλων όσο και των μικρών εργοδοτών, να τσακίσουν ό,τι έχει απομείνει από τις εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα για τους εργαζομένους που βρίσκονται πίσω από τις λουσάτες βιτρίνες, υπό ένα καθεστώς εκμετάλλευσης και κατατρομοκράτησης που ολοένα και εντείνεται. Και από την άλλη, να ξαναμοιραστεί η πίτα της αγοράς προς όφελος των μεγάλων εμπορικών ομίλων και πολυεθνικών.

Δεν υπάρχουν πια σταθερά ωράρια, τα ρεπό είναι είδος προς εξαφάνιση, ο μισθός μας είναι ψίχουλα, μας χρωστάνε μισθούς μηνών, μας συμπεριφέρονται σαν σκουπίδια. Τα είδαμε και τα ζούμε όλα. Εκ περιτροπής εργασία με 3ήμερα και 4ήμερα, γενίκευση του σπαστού ωραρίου, ατομικές συμβάσεις που κλέβουν το μισθό μας και μας μετατρέπουν σε εργαζόμενους «λάστιχο», με την τρομοκρατία της απόλυσης και τον εκβιασμό του κλεισίματος των επιχειρήσεων όπου δουλεύουμε και της ανεργίας να αιωρείται συνέχεια πάνω από το κεφάλι μας.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ!

Δεν τους ενδιαφέρει αν φτάνουμε στα όρια της εξαθλίωσης, αν το κορμί μας δεν μας βαστάει, αν τα νεύρα μας είναι σπασμένα, αν δεν έχουμε ελεύθερο χρόνο για εμάς και για να βρισκόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους.

«ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΑ» ΩΡΑΡΙΑ, «ΝΥΧΤΕΣ ΛΕΥΚΕΣ», ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ | ΛΑΣΤΙΧΟ ΜΑΣ ΕΚΑΝΑΝ ΟΛΗ ΜΑΣ ΤΗ ΖΩΗ!

Τους αρκεί να κρατάνε τα μαγαζιά τους ανοιχτά για να πουλάνε συνεχώς και να κερδίζουν από τον δικό μας ιδρώτα. Ακόμα και παραβαίνοντας τις όποιες συμβατικές υποχρεώσεις τους από αυτά τα αναμφιβόλως ευνοϊκά γι’ αυτούς μέτρα. Ήδη αυτές τις 4 Κυριακές που άνοιξαν τα μαγαζιά η προσαύξηση του 75% στα περισσότερα δεν πληρώθηκε, ενώ σε πολλά δεν δόθηκε ούτε το ρεπό. Δεν είμαστε σκλάβοι της αγοράς και των εργοδοτών! Είμαστε εργαζόμενοι, άνθρωποι με ανάγκες, δικαιώματα και αξιοπρέπεια!

ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΚΛΕΨΟΥΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΑΡΓΙΑ

Οι αντιστάσεις, με αιχμή τα ζητήματα του ωραρίου και όχι μόνο που έχουν αναπτυχθεί στο χώρο του εμπορίου κατά τις προηγούμενες δεκαετίες (1997, 2005) αλλά και πρόσφατα τα τελευταία χρόνια και φυσικά η συνέχειά τους, πρέπει να γίνουν υπόθεση όλων. Τη λύση δεν θα μας τη δώσει κανένας «σωτήρας» ή «ειδικός του αγώνα». Τη λύση θα τη δώσουμε εμείς οι εργαζόμενοι, ντόπιοι και μετανάστες, βασιζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις. Με την «από τα κάτω» οργάνωσή μας, με την ταξική μας αλληλεγγύη και την αντίστασή μας, μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς μας, στις γειτονιές μας και παντού. Ποτέ δεν χαρίστηκε τίποτα στους εργαζομένους. Τα πάντα, όπως και η κυριακάτικη αργία, ήταν αποτέλεσμα σκληρών αγώνων. Πάντα έτσι προχωρούσε η ζωή. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, μπορούμε να τους σταματήσουμε, αρκεί να είμαστε όλοι και όλες μαζί και αποφασισμένοι. Αυτό είναι που φοβούνται οι εργοδότες. Γι’ αυτό δεν θέλουν να μιλάμε μεταξύ μας για τα εργασιακά προβλήματά μας και να μη σηκώνουμε κεφάλι στη δουλειά. Τα πάντα όμως εξαρτώνται από εμάς. Αρκεί να σπάσουμε το φόβο και να παλέψουμε για τις ζωές μας. Να παλέψουμε ενάντια στα «απελευθερωμένα» ωράρια και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, από τη σκοπιά των εργατικών συμφερόντων και αναγκών. Να παλέψουμε να καθορίζουμε εμείς τον εργάσιμο χρόνο μας και όχι μονομερώς τα αφεντικά.

Κανένας για δουλειά την Κυριακή!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ μεταξύ εργαζομένων στο εμπόριο
για τα προβλήματα στη δουλειά και την οργάνωση των αντιστάσεων
Κυριακή 30 Μάρτη, στις 11:30πμ
στα γραφεία του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής (Λόντου 6, Εξάρχεια)

* καταναλωτές, εργαζόμενοι και εργαζόμενες, άνεργοι και άνεργες

Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας στο εμπόριο ανοίγει την πόρτα για κατάργησή της σε όλους τους κλάδους και την ολοκληρωτική καθυπόταξη της κοινωνίας στους νόμους της αγοράς.

Με απίστευτο θράσος, αλλά και με ξεκάθαρη πολιτική στόχευση, σε μια εποχή που η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου προσπαθεί να επιβιώσει μάς λένε ότι ο κόσμος θέλει τα μαγαζιά περισσότερες μέρες και ώρες ανοιχτά για να μπορεί να ψωνίζει. Ναι, σίγουρα αυτό λείπει από το 1.500.000 ανέργους και τους 800.000 απλήρωτους εργάτες του ιδιωτικού τομέα. Δεν έχουν τον χρόνο να πάνε στα μαγαζιά! Το ίδιο πρόβλημα προφανώς έχουν και οι συνταξιούχοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι που είδαν μισθούς, συντάξεις και δώρα να πετσοκόβονται!

ΔΕ ΣΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΨΩΝΙΣΕΙΣ,
ΣΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΩΡΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ

Εμείς λέμε ότι ούτε στις «εποχές της αφθονίας» ούτε, πολύ περισσότερο, σήμερα χρειάζεται τα καταστήματα να λειτουργούν με ξεχειλωμένα ωράρια, εφτά ημέρες την εβδομάδα και με εξαθλιωμένους και χωρίς δικαιώματα εργαζομένους. Αυτό που επιδιώκουν είναι να δημιουργήσουν συνειδήσεις καταναλωτών, καταναλωτών εμπορευμάτων, διασκέδασης, πολιτικής κτλ. Γιατί ξέρουν καλά ότι όσο όλοι και όλες εμείς θα σκεφτόμαστε σαν πελάτες και όχι ως εργάτες, αυτοί θα συνεχίσουν να θησαυρίζουν από την εξοντωτική δουλειά μας και να αναπαράγουν την εξουσία τους με την ανοχή μας.

Ας μην υπάρχουν αυταπάτες. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας δεν αφορά μόνο το εμπόριο. Πολύ σύντομα και άλλοι εργασιακοί κλάδοι (αποθήκες, μεταφορές, κούριερ, τράπεζες κτλ) θα κληθούν να εργαστούν Κυριακές. Η διάχυση του 40ωρου σε 6 μέρες, που ψηφίστηκε στο τελευταίο μνημόνιο, οι απαιτήσεις της τρόικας και των εργοδοτών που κρύβονται από πίσω της για 6 μέρες δουλειάς, δείχνουν ότι αυτή θα είναι η κατεύθυνση για όλους.

Στην εποχή της βαρβαρότητας θέλουν οι αγορές να αποφασίζουν για τα πάντα, οι εργαζόμενοι να γίνουν οι σύγχρονοι δούλοι και οι ζωές μας να προσαρμοστούν στις ανάγκες της αγοράς. Οι χώροι του εμπορίου, όπου πολλοί και πολλές από εμάς εργαζόμαστε, ήταν πάντα το «πειραματικό εργαστήρι» των νέων εργασιακών σχέσεων. Από εδώ ξεκίνησε το ωρομίσθιο, οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τα σπαστά ωράρια και απλώνονταν σαν γάγγραινα και στους άλλους κλάδους. Σε κάθε «απελευθέρωση» του ωραρίου, υπουργοί και αφεντικά υπόσχονταν νέες θέσεις εργασίας και το μόνο που απέμενε μετά ήταν ακόμη μεγαλύτερη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση και χτύπημα των μισθών.

ΑΝ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ΝΑ ΨΩΝΙΖΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙΣ ΚΥΡΙΑΚΗ!

Η αλήθεια είναι ότι τα αφεντικά του εμπορίου και η κυβέρνηση βρήκαν κι έναν απρόσμενο σύμμαχο, πέρα από τον Τόμσεν, την τρόικα, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τους μεγαλοδημοσιογράφους, δηλαδή πέρα από τους φυσικούς και δεδομένους συμμάχους τους. Αναφερόμαστε στους ανθρώπους που κατέβηκαν στην αγορά (τριγυρνώντας άσκοπα οι περισσότεροι, αφού δεν υπήρχε φράγκο στην τσέπη), παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι αυτών που λεηλατούν τα εργατικά δικαιώματα και τις ζωές μας. Εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι δεν έδειχναν να σκέφτονται, όχι μόνο ότι στρέφονται ενάντια στους συναδέλφους τους, αλλά και ότι αυτό μπορεί να γυρίσει στους ίδιους μπούμερανγκ και να βρεθούν και αυτοί να δουλεύουν Κυριακή. Βέβαια το έργο το έχουμε ξαναδεί. Ιδιωτικοί υπάλληλοι ενάντια σε δημόσιους, άνεργοι ενάντια σε εργαζομένους, αγρότες ενάντια σε ναυτεργάτες και πάει λέγοντας. Ο κοινωνικός κανιβαλισμός σε όλο του το μεγαλείο!

Τα πράγματα είναι πολύ ξεκάθαρα. Δεν μπορείς να κάθεσαι στον καναπέ και να βρίζεις τα μνημόνια, την τρόικα, το Σαμαρά, το Βενιζέλο, το MEGA και τον ΣΚΑΪ και την άλλη στιγμή να παίρνεις θέση δίπλα σε όλους αυτούς και δίπλα στα αφεντικά, ενάντια στους εργαζομένους και τα καταπιεζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που τους διαλύουν τις ζωές.

Την επόμενη Κυριακή, στις 13 Απρίλη, να βρεθείς δίπλα στους απεργούς – εργαζόμενους στο εμπόριο και θα γευτούμε όλοι μαζί τη χαρά του ταξικού αγώνα, που οργανώνεται και διεξάγεται από εμάς τους ίδιους, και τη χαρά της αλληλεγγύης. Χαρά που είναι πραγματική και όχι κατασκευασμένη, όπως αυτή της κατανάλωσης! Η στήριξή σου στον αγώνα μας αυτό, το μποϋκοτάζ από την πλευρά σου, το μπλοκάρισμα της «εύρυθμης λειτουργίας» των καταστημάτων θα είναι καθοριστικά για να βάλουμε επιτέλους φραγμό στα σχέδιά τους.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΡΓΑΤΕΣ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΛΑΤΕΣ
ΚΑΙ ΣΤ’ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ!

Συντονιστικό Δράσης
ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας
και στα «απελευθερωμένα» ωράρια
επικοινωνία: syntonistiko_drasis@espiv.net